Biżuteria z haftem ma już 10 lat. Dziesięć lat minęło jak jeden dzień.

Dzień dobry, dzień dobry !!! Ileż ja się nagłowiłam... ile planów poczyniłam. Miało być hucznie, miało być świątecznie, miało być BARDZIEJ niż własne urodziny..... a może nawet bardziej niż urodziny potomstwa....tymczasem datę TĄ przegapiłam. 

Minęło 10 lat odkąd poczyniłam pierwszy haftowany medalion. Datę przyjęłam trochę umowną - 01.04.2013. Wtedy zamieściłam pierwszy wpis, tu na blogu i zdjęcia pierwszego, trochę nieudolnie oprawionego haftu. Ależ to były emocje. To uczucie towarzyszy mi przez te wszystkie lata  i prawdopodobnie jest motorem sprawczym tego, że czynność ta, mi nie zbrzydła, nie spowszedniała. Przez te lata broniłam się przed jednym, choć muszę przyznać, że pokusa jednak była - przed tym, aby tworzenie biżuterii z haftem nie stało się moją pracą zarobkową, żebym nie musiała robić jej szybko, na czas, nawet wtedy gdy nie mam weny, bo trzeba opłacić  to co wiąże się z prowadzeniem firmy.

Dzięki możliwości prowadzenia "firmy bez firmy" czyli działalności nierejestrowanej udało się, mojej połowicznie ekstrawertycznej  naturze pogodzić pracę z ludźmi (na etacie) z pracą  introwertyka - hafciarki skupionej na dobieraniu odcieni mulin w ten sposób, że świat na zewnątrz przestał mi być potrzebny. 

Długo musiałabym opisywać przygody  jakie mnie, w ciągu tych lat spotkały, długo musiałabym przeszukiwać czeluści nośników danych w poszukiwaniu zdjęć mojej biżuterii. Może kiedyś mi się to uda, może dam radę opisać i pokazać tu wszystkie wzory. Ale to jeszcze nie teraz. Dziś wpadłam na chwilę zapalić wirtualną świeczkę na spóźnionym urodzinowym torcie.

Ps. Już się boję zaglądać, co tu wybrać, jaki egzemplarz pokazać w tym rocznicowym wpisie... chyba po prostu wejdę w folder ze zdjęciami i wstawię ostatnie jakie robiłam. 

Broszka 30x40 mm. W odcieniach niebieskich po raz pierwszy, bo w różowościach wiele razy. Różowe kwiaty były bardzo ciepło przyjęte przez grono moich obserwatorek. Dlatego postanowiłam sprawdzić, jak wzór będzie się prezentował w tonacji błękitnej. Pozostawiam ocenie, a sama uciekam gonić Najmłodszą do spania.

PS.2 Najmłodsza, widywana tu, na blogu jest już nastolatką. 

Ps.3 A ja jestem już babcią. Od kilku lat. Tak. Trudno mi w to uwierzyć. 

Ps.

powiedzieć śmiało że przez 10 lat byłem wierna i nic nie wskazuje na to żeby miało się coś zmienić.

Sekretniki jak z babcinego kuferka i haft, haftowanie, wyszywanie ...

Wydawać by się mogło, że skoro zamilkłam na tak długo to pewnie haftowanie już mi się przejadło, znalazłam nowe hobby, nowe pasje. 

Nic bardziej mylnego. Zauważyłam, albo właściwie dotarło do mnie że pisanie postów zajmuje tak dużo cennego czasu... czasu, który można by poświęcić na haftowanie biżuterii. 

Żeby całkiem nie zniknąć z pola widzenia przeniosłam się na inne portale, te operujące zdjęciem, obrazkiem czasem oszczędnym słowem. 

Zaoszczędzony czas mogłam poświęcić na to co lubię najbardziej. Powstało wiele sztuk biżuterii. Tak wiele, że tylko najciekawsze załapały się na uwiecznienie na zdjęciach. 

Na zdjęciach sekretniki w dwóch wersjach kolorystycznych i wielu wersjach haftowanych. Wstawka o średnicy 20 mm. Każdy inny, każdy unikatowy i wyjątkowy. 

Informuję, iż mam się dobrze. Dzieci rosną. Rodzina powiększyła się o nowego członka  :-)
Przedstawiam Mirabelkę. Jest to młodziutka kociczka rosyjska srebrna, cudowne stworzenie. Mieszka z Najstarszą w Warszawie, ale odwiedza nas czasem tak jak i my ją odwiedzamy.

Jest zupełnie inna niż Malwina. Wykorzystuje każdą chwilę żeby przytulić się do człowieka, tak jak Malwina nigdy nie przytula się z własnej woli :-)

Medalion vintage na bogato - nowe srebrne oprawy do czerwonych haftowanych różyczek.

Pomimo, że jestem wielką miłośniczką klasycznych opraw z gładkim brzegiem to w oko wpadły mi nowe modele - nazwałam je  "bogate", którym nie mogłam się oprzeć. Do haftu wybrałam klasyczne róże na drobniutkim lnianym płócienku. Właściwie bardzo mi się podobają i róże i oprawa, ale jednak naszyjnik wygląda na zbyt zabytkowy i nie miałam odwagi go nałożyć. 

Okrągły czarny medalion, klasyczne czerwone róże i szydełkowy kluczyk.

Klasyka gatunku - czerwone róże na czarnym, lnianym tle. Średnica wstawki haftowanej 30 mm.

 Zapasowy kluczyk do samochodu dostaliśmy już połamany, nie było możliwości zaczepienia go do breloczka czy smyczy. Tak wygląda kluczyk w nowym, szydełkowym ubranku.

Dobrze, że wypróbowałam ten patent, bo właśnie niedawno upuściłam klucz od domu i też połamało mu się uszko. 

Medalion z haftem na szarym, lnianym, ręcznie malowanym lnie.

Stwierdziłam, że surowe lniane płótno, pomimo mojej wielkiej dla niego miłości, niestety dominuje delikatne kompozycje kwiatowe. Wpadłam więc na pomysł żeby wyprodukować swoje własne, w odcieniu jaki mi odpowiada. Prezentuję więc medalion z haftem na własnoręcznie kolorowanym lnie. Średnica wstawki 30 mm.

Candy, konkurs, giveaway - Komu haftowany medalion z sekretnikiem?

Mieliśmy dziś pierwszy naprawdę ciepły dzień. Pomimo, że ptaki śpiewają już od jakiegoś czasu to dopiero dziś poczułam wiosnę i odważyłam się na zdjęcie ciepłej kurtki. 

Wreszcie się zmobilizowałam i zapraszam na obiecane candy :-)

Tak samo jak na mojej stronie Facebook'owej do wylosowania przeznaczam medalion - sekretnik z haftem. 

ZASADY

Aby wziąć udział w konkursie należy:

1. Prowadzić aktywnego bloga

2. Być obserwatorem mojego bloga 

3. Zgłosić chęć udziału w komentarzu pod postem

4. Umieścić na bocznym pasku bloga podlinkowany banerek.

Wysyłka tylko na terenie Polski !

Na zgłoszenia czekam do 03.05.2016 do godziny 24. Wyniki ogłoszę po zakończeniu długiego weekendu majowego. 

Broszka i kolczyki z haftem. Komplet w babcinym stylu.

Komplet, broszka i kolczyki z haftem. Wymiary wstawki haftowanej - kolczyki 18x13 mm, broszka - 20x18 mm. Długość całych kolczyków wraz z biglami 40 mm. Wymiary całkowite broszki 34x28 mm. Haft na filcu.

Miałam ochotę wypróbować metalizowaną mulinę, ale pomimo tego, że efekt końcowy mnie zadowolił to praca z nią nie należała do przyjemnych. Raczej - nigdy więcej. 

Medalion wyszywany - róże i bzy oraz mulina color variations.

Tak, tak podobny już pokazywałam, ale nie ten. Przez dłuższy czas to był mój ulubiony układ kwiatuszków. Haft na lnie, wymiary wstawki wyszywanej 30x40 mm. Prezentacja w dwóch oprawach kolorystycznych srebrnej i brązowej. 

W poprzednim poście pożaliłam się, że bezskutecznie poszukuję muliny DMC łączącej w sobie wiele kolorów jednym pasemku (color variations).

Dosłownie na drugi dzień dostałam maila z nietypową propozycją: pewna osoba, która otrzymała dwa pasemka jako gratis do zakupów w pasmanterii chce oddać mi je i prosi o mój adres. 

O matko, jacy mili ludzie chodzą po świecie. Adres swój podałam i za dwa dni odebrałam przesyłkę z Zurychu w Szwajcarii. Szybkość niewiarygodna, aż się musiałam upewnić czy dobrze przeczytałam, toż w naszym kraju nieraz dłużej czekamy na listy.  

Do pasemek dołączona była ulotka z wzorkiem, bo właśnie do takich wzorów poleca

firma tą mulinę. A ja jak zwykle zrobię po swojemu, i nie do krzyżyków, a do haftu płaskiego jej użyję :-) 

Jeszcze raz bardzo dziękuję za tą niespodziankę ! I przede wszystkim za bezinteresowność !

Przy okazji zareklamuje grupę facebookową "Blogowa metamorfoza" którą założyła pewna młoda i zdolna Ania (znacie ją z Kreatywnego Kufra). 

Przytoczę tu jej słowa:

"Grupa Blogowa Metamorfoza to miejsce stworzone dla osób pragnących, aby ich blog na platformie blogger stał się wizytówką i miejscem, którego odbiór wizualny sprawi, że napotkana osoba chętnie na nim pozostanie.

Tutaj możesz spokojnie usiąść z kawą w ręku i porozmawiać o sprawach, które Cię nurtują. Nie będę jednak tolerowała spamu.

Pamiętaj, że warunkiem przyjęcia do grupy, jest zapisanie się na mój newsletter www.pilatanna.pl a następnie poproszenie o dołączenie do grupy. Sprawdzę czy jesteś na liście newslettera i z radością Cię w niej powitam. : )" 

Ania zorganizowała też darmowy e-kurs Blogowa Metamorfoza Identyfikacja indywidualna na  swoim blogu.

Haftowany medalion z sekretnikiem i strona na Facebooku.

Parę tygodni temu zmobilizowałam się wreszcie i założyłam stronę na Facebooku - co można już było zaobserwować na blogu, w górnym prawym rogu pojawiło się nowe okienko. 
Polubień przybywało, szczególnie ucieszyło mnie setne, więc z tej okazji zapowiedziałam rozdanie - losowanie. 
Zanim je ogłosiłam przybyła kolejna gromadka lubiących. Dziś zamieściłam informację oficjalną, więc zainteresowanych odsyłam na fanpage. 
Prezentem jest medalion z sekretnikiem z poniższego zdjęcia, średnica wstawki haftowanej 20 mm. 

Blogowym obserwatorom, nieposiadającym konta na Facebooku również nie pozostanę dłużna. Candy na blogu wkrótce :-) 

Medalion z kolorową kompozycją, apretura do nici i wielokolorowa mulina.

Naszyjnik zwany przeze mnie kolorowym - z uwagi na mnogość kolorów w bukiecie. Pierwszy który wykonałam w takiej tonacji trochę mnie przeraził, traktowałam to raczej jak zabawę kolorami. Ale okazało się, że ma on swoich zwolenników i dużo później wyszywałam nawet bardziej odważne kolorystycznie. Wymiary 50x33 mm. 

A teraz pochwalę się moim znaleziskiem. Pewnego wieczoru buszując jak zwykle w odmętach Pinteresta natknęłam się na tajemnicze,błękitne pudełeczko z bezbarwną zawartością.

Angielski znam na tyle, żeby szybko połapać się, że jest to mikstura ułatwiająca pracę hafciarkom. Jest to apretura Thread Heaven, syntetyczny specyfik do nici i przędz stosowanych do haftów. 

Zapobiega plątaniu i strzępieniu nitek, a co najważniejsze zabezpiecza kolory haftów przed blaknięciem - dotyczy wyrobów które nie będą prane, a więc idealny do moich naszyjników. Przy czym nie jest to wosk i o ile dobrze zrozumiałam, nie jest też silikon. 

Natychmiast poczułam potrzebę posiadania go. I już mam. Jestem w fazie testów. Ocenę będę mogła wystawić za jakieś kilkadziesiąt lat kiedy będzie widać czy kolory nie wyblakły.

Przy okazji zamówiłam też muliny DMC reklamowane jako wielokolorowe. W oryginale zwane "color variations". 
Wypatrzyłam je na zagranicznych stronach i od tamtej pory rozglądam się za nimi w naszych sklepach, niestety patrzą na mnie jak na kosmitę. 
A sklepy internetowe owszem mają je ale w tych grzecznych kolorkach - tych które przypominają zwykłą cieniowaną mulinę. 

Zamówione przeze mnie kolory to te dwa z lewej - po prawej moja własnoręcznie farbowana mulinka, są do siebie łudząco podobne. Pisałam o niej TU. Mam słabość do cieniowanych nici. Jeżeli firmie DMC nie zależy żebym mogła je sobie kupić, to bez łaski. Ufarbuję sobie własne :-)

Róże i bzy na lnie oraz zabawy włóczką i motowidłem.

Medalion - róże i bzy na czarnym lnie. Haftowałam jakiś czas temu, wysłany w świat, mam nadzieję że cieszy nową właścicielkę. Powstała wtedy cała seria podczas testowania lnianej muliny DMC o której pisałam TU.

W oko wpadła mi zabawa Art - Piaskownicy, FOTOgra - wełna. Na szczęście nie trzeba pokazywać gotowej pracy z wełny i nawet wełna, jak dobrze zrozumiałam, nie musi być prawdziwa ... więc pokazuję moje poczynania z włóczką o nieznanym składzie.

Kiedy tylko dostanę w ręce dzianinę o wątpliwej urodzie zaraz przeznaczam ją do recyklingu, który zwykle kończy się na pruciu, prostowaniu, praniu. 

Przędza jest mięciutka, słabo skręcona, miałam skrytą nadzieję, że ma domieszkę jakiegoś szlachetnego runa: angory, wełny jagnięcej...? ale być może jest to tylko zwykLa bawełna - dość długo wysychała po praniu.

Urządzenie widoczne na zdjęciu to zabytkowe motowidło, który pożyczyła mi uczennica. O ile dobrze pamiętam dostała go od sąsiadki, a ta znalazła go w starym, poniemieckim (pomazurskim) domu.

Okrągły medalion z haftem i o chlebie z automatu.

Okrągły medalion, który szybko znalazł nowego właściciela, tak szybko że kiedy go pakowałam jeszcze pachniał klejem. Zdjęcia w dwóch oprawach do wyboru - srebrnej i ciemnej. Lniane płótno w kolorze gorzkiej czekolady. Średnica 3 cm. Ciągle pokazuję zaległości, sporo tego jeszcze.

Od kilku tygodni jestem szczęśliwą posiadaczką automatu do pieczenia chleba. Wybór firmy był całkowicie spontaniczny. Mąż był na zakupach w ulubionym markecie i wrócił z automatem firmy Silver Crest. 
Pierwszy mój chleb zrobiłam z przepisu z dołączonej książeczki. Był to chlebek na drożdżach, z dodatkiem gotowanych ziemniaków. Jego zapach w domu wywołał wilczy apetyt u moich niejadków i euforię u mnie.... ! Jak na kogoś komu nie wychodzą ciasta - wypiek udał się rewelacyjnie. Oto on:

A to ostatni, z tego jestem szczególnie dumna, bo to pierwszy chleb na zakwasie. Pierwszy udany.... bo ten naprawdę pierwszy nie nadawał się do pokazania. Zakwas dostałam od znajomej. Dużo frajdy sprawiło mi "karmienie" i rozmnażanie go.

Może nie jest zbyt okazały, rósł bardzo długo i już myślałam, że obejdę się smakiem. Powinien rosnąć 4-5 godz. Mój stał na kaloryferze około 7 godz. Włączyłam go do pieczenia kiedy połapałam się, ze jest już bardzo późno. 
Dzieci już się nie doczekały, poszły spać. Wyjęłam go przed snem i wpadłam w zachwyt. Jest pszenno żytni, wilgotny, ciężki i pachnie jak chleby pani Baranowskiej, które jadłam będąc u babci w Bokszach Nowych podczas wakacji. 
Zdecydowanie lepszy niż chlebki na drożdżach, ale niestety będę mogła robić je tylko w wolne dni, kiedy kaloryfery będą długo ciepłe. Drożdżowe robi się dużo szybciej, a nastawienie chleba z gotowej mieszanki to w ogóle kwestia trzech minut.  

Na prośbę Ewy zamieszczam przepis na chleb z dodatkiem ziemniaków. Ziemniaki  warto dodawać do cist drożdżowych, dzięki nim długo zachowują wilgoć. Przepis mam z gazetki dołączonej do automatu, ale i bez automatu wprawna gospodyni powinna sobie poradzić. 

300 ml wody/mleka
2 łyżki masła
1 jajko
90 g tłuczonych,ugotowanych ziemniaków
1 łyżeczka soli
2 łyżki cukru
540 g mąki typ 550
1 paczka suszonych drożdży   

Babcina okrągła broszka z haftem i o konkursie Wendre.

Czasem mam ochotę na małą zmianę, po tylu naszyjnikach czas przyszedł na broszkę. Średnica 30 mm, wstawka z haftem 20 mm. Haft na lnie w kolorze gorzkiej czekolady.

Wiosną zostałam zaproszona do udziału w wiosennym konkursie na facebookowym profilu firmy produkującej pościel - WENDRE.  
Zadanie nie było trudne, trzeba było zgłosić zdjęcie projektu poszewki na poduszeczkę, która była nagrodą w konkursie. 
Wysłałam zdjęcie mojego naszyjnika z krokusami....i niedługo po zakończeniu konkursu poduszkę otrzymałam. 
Jest bardzo fajna, puchata. Powiedziałabym, że do spania zbyt puchata, ale właśnie do aranżacji kanapowych znakomita.

To był naprawdę miły konkurs, nie dość że zaproszenie imienne to jeszcze wygrana niemalże gwarantowana (nie było tłoku) :-)

Medalion z różami i cd. warsztatów - jak dzieci szyją na maszynie.

Medalion owalny, haft rococo na czarnym lnie. Wymiary powierzchni haftowanej 40x30 mm.

Poniżej cd. relacji z moich działań instruktorsko - pedagogicznych i wystawa po warsztatach "Eko edukacja przez eko - sztukę" które przeprowadziłam w świetlicy szkolnej.  

Wierzcie mi, siedmioletnie dziecko można spokojnie posadzić przy maszynie do szycia. 
Tak jak to kiedyś zrobiła moja babcia Ludwika ze mną. Babcia Eleonora przędła wełnę na kołowrotku, ale tego nie pozwoliła mi robić, bo za mała jestem, czego jej nie wybaczyłam nigdy.

 Zdjęć napstrykałam sporo, bo i spore zainteresowanie było. To te warsztaty na które dostaliśmy środki finansowe na zakup maszyny do szycia, (o niej tu) i zużytej odzieży, której później nadawaliśmy drugie życie. 

  
Dzieci kapitalnie radzą sobie z maszyną do szycia, a prawdę mówiąc gorzej z krojeniem materiałów, bo niestety są słabe manualnie. Spotkałam się z przypadkiem gdzie uczeń szkoły podstawowej odmówił mi uczestnictwa w zajęciach plastyczno - technicznych, bo mama nie pozwala mu używać nożyczek !

Dzięki warsztatom powstały ozdoby na choinkę którą zgłosiliśmy do konkursu w naszym GOK-u. Dostaliśmy wyróżnienie. 

Medalion - Czerwone róże na lnie surowym i o podróżach po Litwie i Warszawie.

Czerwone haftowane róże, tym razem na tle z surowego, szarego lnu. W dwóch wersjach kolorystycznych do wyboru: oprawa w kolorze antycznego brązu lub srebra. I o lnie napiszę. Właściwie o wielkiej lnianej porażce. 

W te wakacje już dwa razy odwiedziłam Litwę. I to nawet zapuściłam się dalej niż zwykle. Zazwyczaj wpadamy na małe zakupy do miejscowości leżącej tuż przy przejściu granicznym. Tym razem byłam z wycieczkami "zakładowymi": dwa razy w Wilnie, po razie: w Druskiennikach, Połądze i Kłajpedzie. No i Litwa słynie z produkcji lnu właśnie. W ogóle Litwa promuje wszystko co naturalne, ludowe, swojskie. 
Przykład pokazuję na zdjęciu poniżej. Góra czarownic. 
Piękna, duża góra, rozległy teren leżący na Mierzei Kurońskiej, prawdopodobnie miejsce gdzie kiedyś składano ofiary pogańskim bogom. Dziś cały zapełniony rzeźbami o treści nawiązującej do legend, zwiedzany przez turystów z przewodnikiem. Przykład jak można zrobić coś ciekawego niewielkim kosztem. I tego brakuje mi u nas. 

Wiedziałam, że trzeba rozglądać się za sklepami z lnem. W trakcie pierwszego pobytu w Wilnie sklepy namierzyłam, witryny obejrzałam. Wszystko lniane, len na metry, lniane dzianiny.... raj na ziemi.
Nie było czasu żeby chociaż zajrzeć, a nie wspomnę żeby już cokolwiek kupić. Odłożyłam zakupy na kolejny wyjazd. A na drugiej wycieczce to samo, zwiedzanie z przewodnikiem, czas gonił, a jak była chwila wytchnienia to Maleństwo chciało do ubikacji. No i tak się obeszłam smakiem. Aczkolwiek już plan zrobiłam. W końcu do Wilna mam nie tak daleko, wyskoczymy kiedyś prywatnie. 
I takie klimaty lubię. Skansen w Kłajpedzie. Już sobie wyobrażam jak ciepło musiało być przy takim piecu.

I jaki fantastyczny chleb wychodził z takiego pieca.

Jeszcze się muszę pochwalić całkowicie nowym, zaskakującym dla mnie przeżyciem. Dożyłam czasów, że mój własny Bachorek, ten któremu jeszcze nie tak dawno zmieniałam pampersy, woził mnie i resztę naszej rodziny, naszym własnym samochodem po stolicy !!! 

Pierwszy raz to już zaliczyłam na początku lipca. Byłam wtedy w Warszawie sama i Najstarsza zabrała mnie na przejażdżkę swoim samochodem. W wielkim stresie zasiadłam na miejscu pasażera, ale kiedy zobaczyłam z jaką lekkością moje dziecko jeździ przez centrum tak dużego miasta przestałam się bać. 
Teraz byliśmy wszyscy i stał się cud prawdziwy. Tatuś, który nie chciał jej dawać kluczyków do swojego "oczka w głowie" na naszych bezpiecznych, prowincjonalnych drogach, pozwolił się córce wozić po Warszawie !!!